Zamykam listę...na Candy

Kochani, ze względu na bardzo duże zainteresowanie Candy (co bardzo cieszy) i chęć przeprowadzenia losowania dziś, (a to nie będzie łatwe zadanie) zmuszona jestem zamknąć listę chętnych dziś w południe (12.00) Mam nadzieje, że zrozumiecie............przygotowanie takiej liczby losów wymaga czasu. Losowanie wieczorem, wyniki ok 22.00.

Pozdrawiam i życzę szczęścia.

P.S.

Udanych Walentynek.

Lutajka

Rodzinne pamiątki cz.2 .....czyli przydługaśny post o tym gdzie byłam jak mnie nie było i o naszych gratach....:-)

Miał być post o wielkogabarytowych pamiątkach rodzinnych, o odkrywaniu tajemnicy czym jest moje niespodziankowe candy....... Obiecanki cacanki.....a tu co, klops na całego!!!!! Klops ów spowodowany był jak to zwykle bywa.......chorubskami, które nas dopadły i trzymały do końca stycznia, po kolei rozkładając na łopatki każdego członka rodziny, poczynając od najmłodszej, poprzez starszą , najstarszą czyli mnie i na koniec nie ominęło także kolegi małża. No sprawiedliwość musi być :-) Pogrom nas dopadł konkretny, nie będę tu opisywać szczegółów, każdy wie jak przebiega jelitówka, powiem tylko ze takiej to ja w życiu jeszcze nie miałam a miałam już nie jedną. Później było dochodzenie do siebie, nadrabianie zaległości pracowych i domowych i tak oto zrobił nam się 8 luty.

Ale, ale.....jak coś obiecuję to staram się słowa dotrzymać - no połowicznie chociaż, bo niespodziankowe Candy, pozostanie tajemnicą do końca. W tej kwestii to ja się głowie tylko co tu zrobić z tym losowaniem, bo Wasze zainteresowanie przeszło wszelkie moje oczekiwania, ba marzenia nawet, ze kiedyś taką liczbę komentarzy zobaczę pod postem. Prezent w zamierzeniach uszykowałam 1..........jeden (słownie) i nijak nie da się go podzielić na 100!!!! Szybciutko produkuje pocieszajkę dla drugiej osóbki ale wybaczcie wszystkich obdarować nie sposób. Dla mnie Wasza obecność tu jest najlepszym prezentem jaki mogłam dostać - DZIĘKUJĘ!!!

Przejdźmy jednak do sedna i pokaże Wam moje skarby. Niektóre pochodzą po naszych dziadkach, niektóre po jakichś na pewno, nie moich własnych, ani mężowych ale kryją w sobie pewnie nie jedną tajemnicę, zdobyte na starociach lub innymi drogami są teraz częścią naszej historii. Jakiej......czas pokaże.....

1. Stolik po Babci Marysi

po mojej własnej, najukochańszej. U nas pełni role stolika nocnego, pochodzi pewnie z lat 50-tych, niby nic ale ta jego prostota mnie urzekła. Wyczyściłam je, pobieliłam i mam fajny mebel. Pamiętam jak u Babci stało na nim wielkie radio, takie z dużymi pokrętłami i klawiszami do przełączania stacji. Stolik został, co się stało z radiem nie wiem ( muszę Babcię zapytać)....

2. Krzesła-tez "poMarysiowe"

jak widać na razie na etapie czyszczenie - znaczy się wyczyściłam dwa ubiegłej wiosny, kolejne czekają na swoja kolej i lepszą pogodę, zostaną zaolejowane a siedziska obite lnem. Miejsce docelowe-kuchnia.

3. Kredens


ten już wam pokazywałam, kilka postów wyżej.... czyści się etapowo (tu tylko góra) z zamiarem pomalowania na biało z przecierką, do tego nowe szybki, gałki, piękna zastawa i ......postawi kropke nad "i" w naszej kuchni.

4. Szafka-też po Babci tylko ze mężowej




ta to od zawsze stała w magazynie, brudna, zamalowana niezliczoną ilością farby olejnej, no szkoda mi jej było bardzo, wytargałam, oczyściłam, potraktowałam metodą shabby chic.... obecnie stoi w małej łazience jak przybornik na ręczniki, papier i inne tego typu niezbędności łazienkowe.


5.Półka do kuchni

o niej jak i o szafce z nr 4 pisałam już w Post instruktażowy cz. II ......shabby chic


6. Zagłówki do łóżka

te pochodzą od pewnego dziadka, a właściwie jego wnuka, chłopak po jego śmierci odziedziczył, dom a w nim..... cuda mówię wam i albo nie znał się zupełnie na sztuce albo nie wiem co nim kierowało ale chciał się tych cudów pozbyć. A co tam było albo raczej czego tam nie było..... takich zagłowków to chyba z 4 komplety, kredens, stół dębowy i 10 krzeseł - po renowacji ma je moja teściowa, stolik tzw kanapowy, który obecnie mam w salonie, szafa z dziewczynek pokoju i jeszcze parę innych rzeczy, grzechem było by nie kupić tego wszystkiego. wierzcie mi ze nie zapłaciliśmy za to dużo. Nie wszystko nadawało się do odratowania, większość jednak stoi (lub będzie stała) u nas i teściów.

te powyższe nadal bedą pełnić role zagłówków, jak tylko znajdę czas by się za nie zabrać.

7. Toaletka po dziadkach Lutajach :-)

dziadkowie ze strony mojego taty, mieli cała taką sypialnie, niestety część uległa zniszczeniu podczas pożaru domu m.in łózka,cześć rozgrabili złodzieje. To co udało się uratować jest w posiadaniu rodziny. Ja mam toaletkę i jeden stolik nocny(stoi w salonie przy kanapie) siostra taty piękna szafę z lustrem,brat ojca- zegar, kolejna siostra tez chyba coś ma.....ale nie pamiętam co. Niestety mimo moich wielkich próśb (chciałam skompletować całość), nikt nie chce się pozbyć pamiątek po rodzicach :-(

8. Pianino

ma ok. 100 lat, dziadkowie męża przywieźli je z Warszawy pod koniec wojny, dziadek jako dziecko uczył się na nim grać, później grał brat tęścia,w końcu moja szwagierka a teraz uczy się grać Tośka i mama przy okazji :-)

Ufff .....dobrnęłam do końca, do tej listy można by dopisać jeszcze szafę z pokoju dziewczynek ,którą możecie zobaczyć w Nowy-stary pokój dziewczynek i która należała do kolekcji skarbów pewnego staruszka. Poza tym w magazynie i piwnicy mam jeszcze kilka perełek, z których da się zrobić cuda, może nie są tak spektakularne jak te powyżej i pewnie przez większość uznane były by za śmieci, to ja wiem ze coś z nich wykombinuję.

a czekają na mnie - stare drzwi, nogi od maszyn typu zinger, jakieś lampy,blat z imadłem i pewnie coś jeszcze wyszukam. Tylko pozostaje jedno najważniejsze pytanie..... kiedy ja to wszystko zrobię....no kiedy???

***

Pozdrawiam Was serdecznie i jeszcze raz dziękuje za tak wielkie zainteresowanie candy. Witam też wszystkich nowych obserwatorów, miło mi jest Was gościć.

Jeśli doczytaliście do końca ten post to gratuluje wytrwałości [ostrzegałam w tytule , że bedzie długo :-)] i dziekuję za poświecony czas.

Lutajka

Rodzinne pamiątki

Rodzinne pamiątki.......są w każdym domu ale nie w każdym domu przywiązuję się do nich wagę. Ja nasze zbieram od lat, pielęgnuję, zachwycam się nimi niezależnie od tego co to jest a zbieram wszystko czego nikt inny w rodzinie już nie chce, taki typ "zbieracza" ze mnie, "gemylary" jak mawia moja teściowa :-). Dla nie wtajemniczonych, czytaj nie pyr poznańskich "gemyla" - to po prostu śmieci. Tak i ja te śmieci zbieram, staram się odnawiać lub nadać im nowe życie. Niekiedy się nie udaje......ale zawsze warto spróbować!!!! W końcu dla jednego to śmieci a dla mnie skarby.

Zawsze gdy jadę odwiedzić moją Babcię, robię przegląd szaf, za przyzwoleniem oczywiście i zawsze coś wyszperam, tak było z dzbankami, wazą do zupy i paterami. Teraz mam je już u siebie i pełnią różnorakie funkcje, niekoniecznie z góry im przypisane. Waza - robi za doniczkę, krokusy prezentują się w niej znakomicie. Mniejszy dzbanek tez przejął rolę doniczkową służy jako przechowalnia bazylii na kuchennym parapecie. Reszta zdobyczy nadal pozostała w swoim pierwotnym zastosowaniu a kolacja podana ta takich paterach smakuje nad wyraz dobrze.

Kolejna zdobycz to skarb nad skarby, pochodzi z zasobów podziadkowych mojego męża. Od wielu lat stała w szafie i powiem szczerze że czaiłam się na nią bardzo. Jak się przeprowadziliśmy i zaczęły się porządki teściowe dali nam całą zastawę. Skrzynka ta zawiera trzy poziomy sztućców wszelkiej maści, wielkie, mniejsze i te zupełnie malutkie. Dla mnie cuda!!!!

I do tego.....podpórki pod sztućce....(nawet nie wiem czy to się tak poprawnie nazywa) wszystko pięknie wykonane. Jedno moje zmartwienie to fakt, że część noży jest połamana i odratować się tego niestety nie da. Nie płaczę jednak aż tak bardzo nad tym, bo pomysł na wykorzystanie rękojeści już mam a drugi podsunęła mi Ita z Jagodowego zagajnika (warto zajrzeć to prawdziwa czarodziejka).

Drugie zmartwienie to czym owe sztućce wyczyścić, kiedyś używało się do tego pasty do zębów ale czy teraźniejsza pasta pomoże??? i przede wszystkim czym usunąć rdzę, bo niestety rdza zjada mi sztućce, głównie noże!!!!! Czy macie jakieś sprawdzone sposoby na tego typu działania i to sposoby, które mi tych noży do końca nie zniszczą??? Jeśli tak to będę niezmiernie wdzięczna.

Tak, mówię wam to z całą świadomością moje zbieractwo popłaca, cieszę się każdym drobiazgiem, który uda mi się zdobyć a mam nie tylko drobiazgi....... ale o tym następnym razem.

A wy, macie takie swoje rodzinne skarby, które zbierane, przekazywane z pokolenia na pokolenie niosą z sobą historię waszej lub innej rodziny i które same w sobie są tajemnicą, mają duszę i wnoszą klimat do waszych domów...... macie??

Pozdrawiam

Lutajka

Dzień Babci!!!!

Od tygodnia moje dziewczyny chodzą po domu i śpiewają piosenkę.....

Kiedy babcia była mała to sukienkę i fartuszek krótki miała.

Małe nóżki, chude rączki i lubiła jeść cukierki oraz pączki.

Ref. I co , i co , że babcia nam urosła ,

że lat ma trochę więcej niż ja i brat i siostra.

I co , i co , to ważne że mam babcię ,

że bardzo kocham ją i śpiewać lubię z nią.

A gdy dziadek był malutki , to nie nosił adidasów tylko butki.

Nie miał wąsów ani brody , no i nie chciał jeść marchewki tylko lody!

Ref. I co , i co , że dziadek urósł trochę ,

że lat ma trochę więcej niż dwa plus trzy plus osiem.

I co , i co , to ważne że mam dziadka ,

że bardzo kocham go i lat mu życzę sto!

Dawno temu babcia z dziadkiem w piaskownicy się kłócili o łopatkę.

Dziś na spacer idą sobie , a gdy wrócą ja im kawę dobrą zrobię.

Ref. I co , i co , że trochę nam urośli ,

że nie są dzieciakami , że ważni z nich dorośli.

I co , i co , to ważne że są z nami ,

niech żyją długi czas i zawsze lubią nas.

****

......rozczula mnie to strasznie, gdy stają ładnie na baczność, kręcą sukienusią i śpiewają, ćwiczą by wystąpić w ten wielki dzień.

Posiadanie babci i dziadka to niezwykły dar jaki otrzymujemy od losu, dziadkowie kochają inaczej, na więcej pozwalają, robią z nami inne rzeczy. Patrząc jak moje własne dziewczyny spędzają czas z dziadkami, cieszę się, ze dane im jest "posiadać" dziadków w komplecie a nawet więcej bo mają jedną prababcie.

Zabawy i rozmowy z dziadkami pozostają w nas na całe życie. Ja przez całe moje życie mam tylko jedną Babcię, jedną ale najlepszą na świecie!!!! Babcię, która nie wiem jakim cudem sama ogarniała całą piątkę wnuczek i jednego wnuka podczas wakacji, które rok rocznie spędzaliśmy u Niej, pichcąc nam przy tym najlepsze jedzonko, zapewniając moc atrakcji i fajnej zabawy. Jak to robiła ......nie wiem. Wiem, że zawsze miała dla nas czas, czas który był/jest bezcenny. Czas dzięki któremu mam piękne wspomnienia.....

Babciu,

Dziś w dniu Twojego święta życzę Ci przede wszystkim zdrowia i radości życia jaką zawsze miałaś.

Dziękuję Ci za wszystko, za miłość, czas, za naukę.....

Dziękuję Ci ,że jesteś Moją Babcią!!!!!

P.S.
Nie zapomnijcie o swoich dziadkach, o kwiatku, czekoladce o tym by po prostu być z Nimi, to zabiera tylko chwilę .....a dla Nich i dla nas jest bezcenne!!!!!!

Podziękowania

Kochani dziś będzie krótko ale treściwie.

Bardzo dziękuję za tak liczne odwiedziny, za komentarze, życzenia urodzinowe, za cały szereg ciepłych i miłych słów pod adresem moim własnym i bloga. To motywuje i daje kopa do działania i wymyślania nowych rzeczy. Miło mi bedzie jeśli nadal pozostaniecie ze mną.

Jako, że dzień taki iscie wiosenny za oknem, u mnie +10 i słońce, słońc, słońce!!!!!!! w podziękowaniu za życzenia dla WAS wiosenne kwiaty.

Pozdrawiam

Lutajka

Post urodzinowy i niespodziankowe Candy

Kochani, dziś mam urodziny i to podwójne, te pierwsze to moje własne urodzeniowe 34 zresztą….. i wiecie co…..dobrze mi z tym!!!! No i co, że mam może kilka zmarszczek i kilo czy dwa więcej i fałdkę na brzuchu, no mam po 2-ce dzieci chyba mogę!!!! Mimo to nadal mieszczę się w rozmiar 36, wiec aż tak źle to chyba nie jest – jestem optymistką i tyle. Cytując Bogusia Linde z „Psów” ……”to ty stara d… jesteś” no jestem i to prawie do kwadratu!!!!! I co z tego……. Staro się nie czuje, nie myślę, nie działam. Mam to szczęście, że umiem zachować w sobie radość dziecka i szaleństwo nastolatki –i oby zostało tak na wieki!!!! ;-)

Te drugie to urodziny blogowe – 1 - też moje własne, bo ja tego bloga od roku pisze i nawet poczytność mam sporą i z tym mi jeszcze lepiej!!!! Przeżywam je jak urodziny własnego dziecka, bo ten blog mój to takie trochę moje trzecie dziecko jest, bo troszczę się o niego w miarę regularnie, pisze bo wiem że tam gdzieś w przestworzach są osoby, które czekają i to motywuje do działania bardzo.

Zatem trochę statystyk:

-odwiedziły mnie ponad 16000 osób,
-wszystkie odsłony mojej strony to liczba prawie 28000 ( łow!!!!),

-obserwuje mnie (jawnie ;-)) 88osób,
-odwiedzają mnie ludzie z:
* Polski,
*Niemiec,
*UK-eja tu statystyki podbija moja sis ukochana i kilka koleżanek forumowych.
* USA,
* Irlandii,
* Holandii,
*Portugalii- tu mam świetna Cooleżankę z lat licealnych, Łacuś buźka dla ciebie!!
*Korei Południowej (OOOOOO!!!!!)
*Włoch,
*Francji,
*Słowacji,
*Czech,
*Norwegii, ,
*Austrii,
*Australii ….
i może innych krajów o których jeszcze nie wiem!!!

- najczęściej czytane posty to:
* łazienkowe klimaty.... ,
* Nowy-stary pokój dziewczynek,
* miał być kominek........będzie....KOZA

- napisałam 56 postów,
- otrzymałam 228 komentarzy,
- poznałam niezliczoną ilość cudownych blogowych stron i ich właścicieli.

To chyba niezły wynik!!! Mnie w pełni zadowala!!!

Czy warto było zaczynać…..przygodę z blogowaniem……..WARTO!!!!!

Dziękuję Wam za ten rok, za czytanie, pisanie komentarzy i maili, za inspiracje jakie mogę czerpać z waszych blogów, za wirtualne przyjaźnie, za ciepłe słowa, za to ze czasem jak mi się nie chce mobilizujecie do działania.
Dziękuję ze jesteście!!!!

O ile większość szanownego grona Polskich blogerek znam (wirtualnie rzecz jasna :-)) to strasznie jestem ciekawa, kto mnie odwiedza z tak dalekich stron????? Jeśli mogłabym mieć do Was taką mała prośbę (mogę???) to proszę ujawnijcie się moi zagraniczni i rodzimi anonimowi podczytywacze, co robicie, skąd dokładnie jesteście, jak mnie znaleźliście etc. Ciekawi mnie to bardzo!!!!! Bedzie mi bardzo miło!!!!

Jak są urodziny to muszą być prezenty, z tym ze prezenty dla odmiany będę rozdawać ja!!!
Ogłaszam Urodzinowe Candy - co będzie prezentem …..to niespodzianka ......ale będę odkrywać tajemnicę!!!!
Zasady jak zawsze -komentarz pod postem i link u siebie, osoby nie posiadające bloga proszę o maila.
Candy do 14 lutego 2011!!!


Zapraszam

Lutajka

Nowy Rok nastał....

Oto nastał nam Nowy Rok, do mnie przyszedł tanecznym krokiem, na mojej własnej domowej parapetówce, którą to pieczołowicie przygotowywałam, było pyszne jedzenie [wiem bo sama gotowałam :-)], dobra muzyka i tańce do rana. Jeśli prawdą jest, że jaki pierwszy dzień Roku taki cały Rok, to mój zapowiada się obiecująco - oby tak było!!!

Wam moi kochani blogowi przyjaciele, życzę by ten Rok był pełen wrażeń, twórczego myślenia, spełniających się marzeń, czasu na realizację planów i postanowień..... by to był DOBRY ROK!!!!

***

Nie wiedzieć dlaczego gdy zbliża się kolejny rok,wpadamy w wir postanowień, planów,obietnic, ze coś musimy zrobić............ później różnie bywa z ich realizacją, bo wiadomo życie lubi płatać nam figle...... bo czasu brakuje......bo zwyczajnie w świecie nam się nie chce......bo,bo,bo...... Tych "bo" zawsze znajdziemy z tysiąc by się z owych postanowień wymigać, a przecież wystarczy tylko chcieć, zmobilizować siły i działać. Postanowienia możemy robić każdego dnia i nie muszą to być jakieś wielkie sprawy, pamiętajmy ze małymi kroczkami łatwiej będzie je zrealizować.

Niemniej jednak ja również mam kilka marzeń, chciejstw, postanowień, planów, które chce zrealizować i to zrealizować w miarę możliwości w najbliższym czasie. Przodujące marzenia to głównie wnętrzarskie, pokończenie tego czego nie zdołałam zrobić w 2010 w naszym domu. Oto niektóre z nich:

1. udomowić zagłówki i skończyć naszą sypialnie

2. odrestaurować kredens po Babci (tu nadstawka jeszcze przed skrobaniem, teraz już jest prawie oczyszczona, dół nadal stoi w garażu nie tknięty)




3. przeprowadzić metamorfozę drzwi na lustro by mogło stanąć w korytarzu





Wiem, ze te marzenia mogą się wydawać nie realne, jednak są moje, a chciejstwo posiadania powyższych tworów jest we mnie większe od przeciwności losu jakie mogą mnie spotkać przy ich transformacji. U mnie chcieć to móc, więc choćby miało to trwać wieki...... ja się podejmuję!!!!!


Poza tym mam jeszcze kilka drobnych postanowień typu:
- przeczytać więcej książek,
- mieć więcej czasu.....na wszystko :-),
- być bardziej systematyczną....
itp,itd.....



Wam i sobie życzę by te nasze postanowienia się spełniły.
Szczęśliwego Nowego Roku!!!!!

Lutajka